16 Ekim 2013 Çarşamba

Seviyorum

Göksel'in Rüzgar şarkısını dinliyorum şu an. Dışarı da o. Rüzgar değiyor saçlarına. Dolaşıyor saçlarının arasında. Dalgalı saçları var. Bukle bukle. Saçlarını okşadığımda parmaklarımın arasında usulca dolaşıyor. Çok güzel kokuyor saçları. Beyazlar var aralarında. Az. Geri kalan saçları yanımda beyazlasın istiyorum. Saçları beyazken de parmaklarımın arasında dolaşsın istiyorum. Benim de ellerim buruşacak, en çok o zaman yakışacak beyazları ellerime.

Seviyorum onu. Kulağıyla boynunun arasında kokuyu da. Sağ tarafı ile sol tarafı farklı kokuyor. Bir tarafı sakinlik, dinginlikken diğer tarafı arzu... Caddeler de yürüyor şimdi. Belki dudaklarında sigarasıyla. Şu an karşımda da var paket paket sigarasından. Ama o yokken çok yabancı. Neler düşünüyor acaba şu an. Ben onu bir caddede yürürken düşünüyorum şu an. Saçları rüzgardan savruluyordur. Ne güzel kokuyor aslında ama ne arkasından gelenler ne de yanından geçenler bilmiyor bunu. Alamıyorlar kokusunu. Bilmesinler zaten. Ne Onun nefesini, ne kokusunu, ne de herhangi başka birşeyini.

O da merak ediyor, neden Onu bu kadar çok sevdiğimi. Anlayamıyor... Ben anlattım aslında. Defalarca da anlatacağım. Her sorduğunda. Her duymak istediğinde.

Gülüşünü seviyorum en çok. Küçük küçük dişleri var. Gözleri de öyle bir parlıyor ki gülünce. Çocuk şenliği taşıyor yüzünde... Düşününce bile gülümsetiyor beni. Çocuk şenliği. Gülümsemesi için en uygun tabir kesinlikle. O an gözlerine bakınca sımsıkı sarılmak istiyorum. Sarılıyorum da gerçi.

Kokusu geliyor şu an burnuma. Parfüm falan değil onun kendi kokusu o.


Rüzgar okşa onun saçlarını benim yerime
Fısılda kulağına sevdiğimi
Rüzgar dolaş onun etrafında dön gel bana
Getir bıraktığı nefesi

Sırılsaklam aşığım
Sarılsak kucaklasak
Kurusam koynunda

Manasızca bağırıp sussak
Konuşmasak
Duysak, anlasak..

Rüzgar okşa onun saçlarını benim yerime
Fısılda kulağına sevdiğimi
Rüzgar dolaş onun etrafında dön gel bana
Getir bıraktığı nefesi

Tut kollarımdan
Kırık dallarımdan
Al sürükle götür beni yanına…

Rüzgar okşa onun saçlarını benim yerime
Fısılda kulağına sevdiğimi
Rüzgar dolaş onun etrafında dön gel bana
Getir bıraktığı nefesi


Çok seviyorum...

Yazının sonu yok değil mi? Sevginin anlatıldığı yazılara bir son yazanları anlayamamışımdır zaten. Benim yazımın da sonu yok bu yüzden.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder